Groepsdynamica

In elke groep heerst er een bepaalde sociale hiërarchie, de zogeheten groepsdynamiek. Groepsdynamica is de term voor het gedrag en de psychologische processen die plaatsvinden binnen een sociale groep. Ieder geeft zijn rol en zijn plaats. Op kantoor, in de familie, in de straat en in de zumbales. Tot zover mijn kennis van zaken.

Ik was 6 jaar oud toen ik op balletles mocht. Tijdens mijn puberjaren veranderde de balletles in jazzballet, op mijn 25e werd dit aerobic, daarna steps en streetdance en toen zumba. Ik ben nu 66 en ik dans nog steeds, dus vanuit deze logica zou ik een leidende rol kunnen uitoefenen in mijn zumbales. Toch? Maar nee, zo eenvoudig liggen de zaken niet. In de wereld der Zumba (en alle andere danslessen op de sportschool) staan de oudjes (35+) en de kneusjes achterin en de hippe, strakke meiden voorin. Dit betekent dat je als nieuweling niet zomaar vooraan mag gaan staan, hoe vaardig en ervaren je ook bent. En ook de achterste rij is besproken. Er zijn regels en die moet je respecteren. Je moet je plaats veroveren en verdienen. De tactiek is simpel: je sluit je aan bij de aardigste, meestal degene zonder enig gevoel voor ritme, degene die altijd links gaat als het rechts moet zijn, en je werkt jezelf van daaruit naar voren. Als je ambitieus bent natuurlijk. Werk jezelf naar voren tot je de 2e rij bereikt hebt. Dan is het uitkijken. Want er is altijd, maar echt altijd, een wat ik noem Teachers Pet. Een teachers pet (TP) is niet per se het lievelingetje van de instructeur, al zou je dat misschien denken, nee, het is degene die dat graag wíl zijn.

Het is een zij, altijd. Ze staat schuin achter de juf, bijna naast haar. Ze beheerst de routines vlekkeloos, draagt vaak hetzelfde soort outfits en lacht om alles wat juf zegt. De instructeur maakt er vaak handig gebruik van. Als ze even iets wil drinken, of haar veter is los, dan neemt TP de honneurs waar, vaak met bijpassende arrogante blik. Na de les houdt ze zich nog graag in de directe omgeving van de juf op, samen met haar wannabe TP's, haar gevolg. De rest is lucht voor haar, ze praat niet met de kneusjes en al helemaal niet met de sukkelige oudjes. Hoed u voor de teacher pets! Ze verdragen geen concurrentie, hun heerschappij wordt met grote precisie bewaakt, ze delen niet! Kent u de film Mean Girls? De serie Gossip girl? Het bestaat.

S en ik gaan op dinsdag, donderdag en zondag naar Zumba. We zijn vroeg, want we willen graag achteraan staan, onze routines zijn enthousiast maar ook nog enigszins lachwekkend. Soms staan we op de een na laatste rij, want er zijn enkele oude dames (jonger dan ik) die de achterste rij als hun rechtmatige plek opeisen. Ze zijn aardig maar vastbesloten. Vooraan staat TP. Ze is lang en slank, bijna mager, met krullen als die van Annie die het tassie van haar vriendin bewaakt in de disco. Ze draagt een kort broekje en een bikinitop en is zonnebankbruin. Om haar schouders heeft ze semi-nonchalant een sweatshirt geknoopt, sportief scheef, van schouder naar oksel. Ze heeft als enige -net als juf- een kleurige zakdoek in haar broekband gestoken, om mee te zwaaien tijdens de bollywoodroutine. Ze praat met haar gevolg en lacht luid, maar als wij haar passeren kijkt ze dwars door ons heen. Wij zijn respectievelijk te oud en te amateuristisch. Het is fijn om haar te haten. Dat hoort ook bij de dynamiek, wij zijn de haters. We zien haar knappe routine, maar zeggen erbij dat ze het weliswaar allemaal heel goed weet, maar dat ze die echte schwung van juf mist. Dat het toch wat stijfjes is allemaal. Dat gezegd hebbende, rijden we tevreden naar huis, tevreden met onze rol en plaats, die natuurlijk onze eigen keuze is en niet opgelegd door zoiets belachelijks als een groepsdynamiek. Ben je mal.

PS: op de foto vier ik mijn 40e verjaardag. Dansend. Omdat ik vanwege de AVG geen foto mag delen van TP.